Mijn schoolverleden (pesten) deel 4

Toen had ik eindelijk mijn VMBO diploma in handen en kon ik een MBO opleiding gaan kiezen. Ik wist al van het bestaan van het Grafisch Lyceum in Rotterdam af en door een vriendin ben ik met mijn moeder naar de open dag gegaan. Die vriendin had namelijk mijn moeder gebeld en vertelde dat ik het vaak over het Grafisch Lyceum had en dat er een open dag was.

Eenmaal daar voelde ik me helemaal thuis...alsof ik eindelijk op de juiste plek zat.

Ik meldde me aan en kwam in de toelatingsprocedure terecht. Ik moest thuis en op de school zelf allerlei opdrachten uitvoeren. Daarna werd ik uitgenodigd voor een intakegesprek en moest ik eigen werk meenemen. Er zat een vrouw bij die over het autisme ging. Zij vertelde dat de meeste leerlingen met autisme het niet verder haalde dan het 2e jaar en vroeg hoe ik daarover dacht. Ik vertelde dat ik dat als een uitdaging zag. Toen vertrok ze. De man die overbleef zei dat hij zag dat ik in de laatste jaren erg gegroeid was en dat hij er persoonlijk voor zou zorgen dat ik werd aangenomen. En dat was zo... Ik zat bij de 30% van alle aanmeldingen die zijn aangenomen en voelde me heel trots! Hierdoor kreeg ik door dat ik talent had en eindelijk eens kon doen waar ik plezier in had.

Maar het waren geen gemakkelijke jaren. In het 1e jaar overleed mijn opa, nadat ik hem 8 jaar niet had gezien. Dit was een schok en kon me niet goed concentreren op school en was daardoor vaak thuis. Hierdoor was weer heel de klas tegen me (docenten begrepen mijn situatie en ik mocht sommige dingen wel die mijn klasgenoten niet mochten, daardoor werden ze waarschijnlijk jaloers) en ontstond er een enorme achterstand die mij ook in het 2e jaar achtervolgde. Maar na keihard te hebben gewerkt ben ik zonder achterstand doorgegaan naar het 3e jaar. Als 1e leerling met autisme. Ik voelde me trots dat ik dit had bereikt!

Nu zit ik aan het eind van het 3e jaar en het gaat prima! Heb goede cijfers en heb het naar mijn zin. En daarbij heb ik ook nog eens een beste vriendin :D.