Mijn schoolverleden (pesten) deel 4

Toen had ik eindelijk mijn VMBO diploma in handen en kon ik een MBO opleiding gaan kiezen. Ik wist al van het bestaan van het Grafisch Lyceum in Rotterdam af en door een vriendin ben ik met mijn moeder naar de open dag gegaan. Die vriendin had namelijk mijn moeder gebeld en vertelde dat ik het vaak over het Grafisch Lyceum had en dat er een open dag was.

Eenmaal daar voelde ik me helemaal thuis...alsof ik eindelijk op de juiste plek zat.

Ik meldde me aan en kwam in de toelatingsprocedure terecht. Ik moest thuis en op de school zelf allerlei opdrachten uitvoeren. Daarna werd ik uitgenodigd voor een intakegesprek en moest ik eigen werk meenemen. Er zat een vrouw bij die over het autisme ging. Zij vertelde dat de meeste leerlingen met autisme het niet verder haalde dan het 2e jaar en vroeg hoe ik daarover dacht. Ik vertelde dat ik dat als een uitdaging zag. Toen vertrok ze. De man die overbleef zei dat hij zag dat ik in de laatste jaren erg gegroeid was en dat hij er persoonlijk voor zou zorgen dat ik werd aangenomen. En dat was zo... Ik zat bij de 30% van alle aanmeldingen die zijn aangenomen en voelde me heel trots! Hierdoor kreeg ik door dat ik talent had en eindelijk eens kon doen waar ik plezier in had.

Maar het waren geen gemakkelijke jaren. In het 1e jaar overleed mijn opa, nadat ik hem 8 jaar niet had gezien. Dit was een schok en kon me niet goed concentreren op school en was daardoor vaak thuis. Hierdoor was weer heel de klas tegen me (docenten begrepen mijn situatie en ik mocht sommige dingen wel die mijn klasgenoten niet mochten, daardoor werden ze waarschijnlijk jaloers) en ontstond er een enorme achterstand die mij ook in het 2e jaar achtervolgde. Maar na keihard te hebben gewerkt ben ik zonder achterstand doorgegaan naar het 3e jaar. Als 1e leerling met autisme. Ik voelde me trots dat ik dit had bereikt!

Nu zit ik aan het eind van het 3e jaar en het gaat prima! Heb goede cijfers en heb het naar mijn zin. En daarbij heb ik ook nog eens een beste vriendin :D.

Mijn schoolverleden (pesten) deel 3

Aan het einde van het 2e jaar ging het nog steeds niet goed met mij (thuis ging het ook niet goed, mijn ouders zaten in een scheiding) en na vele gesprekken op school besloten we dat ik beter naar een andere school zou kunnen gaan met meer praktijk. Ik ben toen de opleiding Horeca-assistente gaan doen. We kozen hiervoor omdat als mijn moeder thuis feestjes gaf, dat ik dan altijd heel netjes drankjes serveerde, dus mijn moeder dacht dat de horeca wel iets voor mij was.

Ook daar had ik het niet echt naar mijn zin. Er was 1 meisje die mij helemaal niet mocht en dat liet ze ook duidelijk merken. Het was daarnaast een kleine klas, maar toch kon ik geen aansluiting vinden. Mijn diploma heb ik uiteindelijk wel gehaald, maar ik wist dat horeca niets voor mij was. Horeca betekend natuurlijk een hoop stress en dat betekend dat je erg stressbestendig moet zijn...dat ben ik dus niet.

Ik wilde een andere MBO opleiding gaan doen, maar ik kwam erachter dat je voor alle MBO opleidingen minimaal een VMBO diploma moet hebben...en die had ik nog niet.

Omdat ik te oud was voor een normale vmbo opleiding, ging ik naar het volwassen onderwijs.

Ik kwam terecht in het TEXBO jaar (waar de afkorting voor stond weet ik niet meer). In dit jaar werd ik voorbereid om het VMBO niveau voor het jaar erna. Na het TEXBO jaar ben ik doorgestroomd naar het VMBO jaar. Dit ging allemaal erg goed. Maar door een foutje van een leraar, miste ik 1 punt en moest daardoor het hele VMBO jaar opnieuw doen. Dit heb ik gedaan en toen ben ik wel geslaagd.

Lees verder in "Mijn schoolverleden (pesten) deel 4"

Mijn schoolverleden (pesten) deel 2

Na groep 8 gingen we beide naar dezelfde middelbare school. In de 1e klas kwamen we in dezelfde klas, maar....helaas kwamen er ook leerlingen van mijn oude school (waar ik zoveel gepest werd) naar dezelfde middelbare school en een aantal kwamen ook in mijn klas. Door die leerlingen kreeg ik weer de hele klas tegen me. En mijn vriendin? Die ging steeds meer om met een paar andere meiden waar ze een groepje mee vormden. Ik kreeg daardoor het gevoel dat ik haar kwijtraakte.

Op de middelbare school ging het verder niet van een leien dakje. Kwam regelmatig te laat en had daardoor heel vaak een 'vierkant rooster' (ik moest dan elke dag om 08.15 op school zijn, in plaats van om 08.30). Ook weet ik nog goed dat mijn klasgenoten een rotstreek hadden uitgehaald. Een aantal hadden de rest van de klas iets laten ondertekenen waarin stond dat ze mij haatte. Ik kwam erachter doordat een klasgenoot het mij vertelde (volgens mij voelde ze zich schuldig..). Er werd over gepraat tijden een mentorles en kwamen er uiteindelijk achter hoe het allemaal zat.

Omdat het niet goed met mij ging kreeg ik in de 2e klas voor een tijdje een 'buddy'. Een klasgenoot die me hielp met huiswerk opschrijven en andere dingen die bij mij niet zomaar gingen, maar wel voor anderen 'normaal' waren om te doen. Ik mocht zelf iemand kiezen als mijn 'buddy' en koos een meisje die ik erg aardig vond.

Lees verder in "Mijn schoolverleden (pesten) deel 3"

Autisme en onderwijs (vervolg)

Ik ben enorm trots op mezelf dat ik, na 2 jaar intensieve begeleiding, het laatste jaar zelfstandig heb kunnen doen en de opleiding volledig op eigen kracht hebt gehaald.

De regering maakt hun beslissing op basis van hun kennis en blijkbaar is hun kennis over autisme onvoldoende. Dit komt voornamelijk hoe de hele maatschappij over autisme denk "in de eigen wereld zitten en geen contact maken met de omgeving", terwijl ieder persoon met autisme anders op autisme reageert. Je kunt het dus niet generaliseren. Het wordt tijd om de regering kennis te laten maken met meer informatie over autisme en wat de beste oplossingen zijn om als leerling met autisme te kunnen leren.

Persoonlijke begeleiding op regulier onderwijs is de oplossing om het als scholier het later ver te kunnen schoppen!

Autisme en onderwijs

Ik heb sinds 2007 de diagnose van een lichte vorm van klassiek autisme. Door trainingen en cursussen ben ik ontzettend gegroeid en merkt niemand meer aan me dat ik autisme heb. Natuurlijk is dat positief! Maar voor sommige dingen had ik nog wel begeleiding nodig.

Zo ook met mijn opleiding. Op mijn vorige opleiding (MBO Grafisch vormgeven) stond er een team van school achter me die mij ondersteuning gaf waar dat nodig was. Voornamelijk heb ik de 1e 2 jaar veel 1 op 1 coachingsgesprekken gehad. Daarna had ik de behoefte om het zelfstandig te doen, dus werd ik in de 3e jaar stapje voor stapje losgelaten. Dit ging zo goed dat ik het 4e (en laatste) jaar totaal zelfstandig heb gedaan! En raad eens: ik heb het gehaald! :D.

Dit is maar een voorbeeld dat een leerling met de juiste begeleiding heel ver kan komen! En daarnaast denk ik dat de oplossing om alle leerlingen met autisme op een speciale school voor autisme te plaatsen niet gaat helpen. Ze leven dan helemaal in de wereld van autisme, met alleen maar mede-leerlingen met autisme om hun heen die ook worden begeleidt. Aan de ene kant zien ze dat ze niet de enige zijn en dat begeleiding krijgen ok is, maar aan de andere kant kunnen ze niet meer zien hoe het ook kan: namelijk zelfstandig leren. Op deze manier komen ze namelijk niet meer in aanraking met het reguliere onderwijs, waardoor ze de boost missen om er zelfstandig voor te gaan.

Lees de 2e helft van dit blogbericht in "Autisme en onderwijs (vervolg)"

GESLAAGD!

Na 4 jaar hard studeren, waarvan zeker 1 jaar zelfstandig, heb ik 21 april 2010 rond 14.30 gehoord dat ik geslaagd ben voor de opleiding! :D

Mijn opleiding begon met een toelatingsexamen, waarbij ik ook naar de opleiding zelf moest komen voor een intakegesprek. Bij dit intakegesprek zat er ook een vrouw die vertelde dat studenten met autisme moeite hebben om het 3e jaar door te komen en vroeg hoe ik daar naar kijk. Ik antwoordde dat ik dat zag als een uitdaging. Uiteindelijk behoorde ik tot de 30% die was aangenomen.

Toen begon het 1e jaar en die was best zwaar. Gelukkig was er een team op de opleiding die mij intensief begeleidde. Na het 1e jaar kwam het moment om een specialisatie te kiezen en ik koos voor Grafisch Vormgeven. Door deze keus begon mijn opleiding al een stuk leuker te worden. Ik kwam in een gezelligere klas te zitten en leerde mijn beste vriendin kennen.

Bij de start van het 3e jaar kwam ook de start van de stageperiode. Waar zou ik stage gaan lopen? Na het bespreken van mijn lijst met bedrijven met mijn stagecoördinator, kwam ik terecht bij een bedrijf in Rotterdam. Helaas werkte het daar niet, omdat ze meer van mij verwachte dan dat ik kon. Daar ben ik dus weggegaan en nadat ik een tijd thuis zat, vond mijn stagecoördinator een plek voor me in Dordrecht. Dat was wel een fijne plek. Het was er gezellig en ik voelde me er over het algemeen wel goed. Het enige minpuntje was dat ik met mijn begeleider van het bedrijf soms niet goed kon communiceren.
Na dus een spannende stageperiode, heb ik het gelukkig voldoende afgerond en kon ik verder naar het 4e jaar. Wat was ik blij!

In het 4e jaar heb ik volledig zelfstandig gewerkt. Wel had ik 1 of 2 gesprekken met mijn coach van de opleiding om te kijken of alles wel goed ging. Achteraf gezien was het 4e jaar het makkelijkste jaar van de hele opleiding. Ik werd namelijk erg vrij gelaten, omdat er vooral zelfstandig moest worden gewerkt. Een minpunt hiervan is dat niet alleen ik vrij gelaten werd, maar natuurlijk ook heel de klas. Dit betekende dat degene die niet zo gemotiveerd waren om te werken, een enorm kabaal maakte. Hierdoor kon ik me op de opleiding moeilijk concentreren en heb ik aan het eind van het 4e jaar de keuze gemaakt om soms thuis te werken. Thuis kon ik me namelijk veel beter concentreren en ik merkte dat ik veel meer deed dan op de opleiding zelf. Gelukkig zaten hier geen consequenties aan vast, want ik ben geslaagd :D.

Uit elkaar

Sinds 23 september 2010 zijn M. en ik uit elkaar.
Na een relatie van bijna 3 jaar, hebben we op een liefdevolle manier afscheidt van elkaar genomen als partner. Waarom? Het werkte niet meer. We zijn er beide achter gekomen dat we elkaar niet konden geven wat we nodig hebben in een relatie en dat we daardoor niet gelukkig waren.
Wel hebben we nog steeds een hele bijzondere klik, waardoor we nu een hele fijne vrienschap met elkaar kunnen delen.

Het laatste half jaar van onze relatie, hebben we samengewoond. Toen we uit elkaar gingen, moest ik dus op zoek naar een andere woonruimte. Tot 2 keer toe had ik bijna een kamer, maar het mocht niet zo zijn. Omdat ik toch een keer moest verhuizen, ben ik op tijdelijke basis terug naar mijn ouderlijk huis gegaan. Het is niet een ideale situatie (ik woon natuurlijk het liefst op mezelf), maar gelukkig is het wel gezellig :D.